Theorie is zilver, ervaren is goud.

Theorie is zilver, ervaren is goud.

geplaatst in: Alle Blogs, IT, Soft Skills | 0

 

De rol van de IT-specialist is de afgelopen jaren flink veranderd. Waar tot enkele jaren geleden menig IT-er letterlijk in een donkere kelder zat wegstopt, zijn zij nu zo’n beetje de belangrijkste personen binnen een organisatie. Als verbinder tussen alle andere afdelingen en tussen technologie en mens is de IT-er gewoonweg onmisbaar.

Dit vraagt om een voor menig IT-er nieuwe set vaardigheden, met name op het gebied van communicatie. Sinds een klein jaar geef ik daarom de zogenaamde Experience Trainingen bij Global Knowledge. Zoals de naam al duidelijk maakt, staat het ervaren centraal. Je kunt iets tien keer horen, maar als je het één keer hebt ervaren, weet je het gelijk.

Geen tijd voor feedback?

Afgelopen week leidde ik een training: ECHT contact met klanten en collega’s. De deelnemers waren allen ervaren IT-ers die steeds meer verantwoordelijkheden binnen hun organisatie(s) hebben kregen. Regelmatig moeten zij collega’s van feedback voorzien. Maar dat bleek voor deze groep niet al te gemakkelijk. Sterker, voor een aantal had feedback en kritiek exact dezelfde betekenis. Dan is het natuurlijk niet gek dat de collega’s een volgende keer geen tijd hebben voor jouw ‘feedback’, en jij met je goedbedoelde kritiek blijft zitten.

Hoe de deelnemers hun bevindingen dan wel opbouwend kunnen terugkoppelen, ervoeren zij in de gesprekken met een trainingsacteur. Ook als zij niet zelf in gesprek waren met de acteur, was het een mooie ervaring. Gedurende de training leerden de deelnemers elkaar ook beter kennen en gunden zij elkaar steeds meer.

Dit leverde de tijdens deze bewuste training een heel mooi tafereel op.

Geen probleem

Terwijl een van de deelnemers, laten we hem Ruud noemen, zijn uiterste best deed om zijn feedback opbouwend te brengen, zaten de overige deelnemers op het puntje van hun stoel. Met gespannen gezichten volgde zij de thriller van Olympische proporties die zich voor hun ogen ontvouwde.  De adem werd ingehouden, af en toe afgewisseld met een diepe zucht, of ingehouden vloek. Zou het Ruud lukken zijn bevindingen aan zijn collega (lees acteur) terug te koppelen zonder dat deze in woede zou uitbarsten? De vorige dag had Ruud alle theorie tot zich genomen en aangegeven dat het geven van feedback voor hem geen probleem zou moeten zijn. Eerdere pogingen deze dag waren echter uitgemond in grote verontwaardiging, zware belediging en totaal onbegrip bij zijn gesprekspartner.

Met gebalde vuisten

Maar nu, 1 minuut voor de tweede koffiepauze, moest het dan toch gaan gebeuren. Kon hij  weerstand bieden aan zijn natuurlijke talent om alle punten als feit te brengen? En ging het dan nu lukken deze niet te voorzien van het bij menig collega gevreesde kleinerende toontje? Ruud keek de acteur indringend aan… het zal toch niet weer…? Hij knakte zijn vingers… De spanning bij de overige deelnemers op tribune was om te snijden. Ruud haalde diep adem… Dit was het moment… Nu moet het gebeuren… Zijn ogen werden kleiner… Het zal toch niet weer… En… En… En… Opeens was hij daar, de oprechte blik en de opbouwende vriendelijke feedback. De andere deelnemers konden zich niet inhouden, zij balden de vuisten en schreeuwden het uit! Yes! Trots keek Ruud naar de anderen en kon een grote glimlach niet onderdrukken. Op weg naar de koffieautomaat werden er complimenten uitgewisseld en nagenoten. Ruud did it!
 

gratis e-book global standards and publications

Laat een reactie achter